De eerste webpagina ging over het web zelf. Op de pagina stond wat het World Wide Web was, welke software beschikbaar was en hoe iemand een eigen server kon opzetten. Het was uitleg én uitnodiging.
Een oplossing voor versnipperde informatie
Bij CERN werkten duizenden wetenschappers, verspreid over universiteiten en laboratoria in verschillende landen. Informatie stond op allerlei computers en in uiteenlopende systemen. Tim Berners-Lee wilde die documenten met hyperlinks aan elkaar verbinden.
In 1989 schreef hij zijn eerste voorstel. Tegen het einde van 1990 draaiden een webserver en de browser WorldWideWeb op een NeXT-computer in zijn kantoor. Die browser kon pagina’s niet alleen bekijken, maar ook bewerken.
De eerste site verkocht geen product. Hij legde uit hoe anderen het web groter konden maken.
De hyperlink als bouwsteen
De pagina zag eruit als een eenvoudig tekstbestand. Het bijzondere zat niet in de vormgeving, maar in de verwijzingen. Een link kon een lezer naar een ander document op een andere computer brengen, zonder dat die hoefde te weten waar het bestand fysiek stond.
Daardoor kon het web decentraal groeien. Niemand hoefde vooraf toestemming te vragen aan een centrale uitgever om een pagina te maken of ernaar te verwijzen.
30 april 1993
De beslissende stap kwam toen CERN de webtechnologie op 30 april 1993 in het publieke domein plaatste. Ontwikkelaars en organisaties konden de software en protocollen gebruiken zonder licentiekosten. In hetzelfde jaar brak Mosaic door als toegankelijke grafische browser.
Primaire bron
CERN — A short history of the Web ↗